• •    budowa komórki nerwowej,
• •    budowa wewnętrzna mózgu,
• •    ośrodki w mózgu.

•    odróżnianie dendrytów od neuronu,
•    wskazanie ośrodków korowych w mózgu,
•    pokazywanie ośrodków na modelu mózgu,
•    logicznego myślenia, analizowania,
•    opisywania rysunków.

•    poszanowania dla środków dydaktycznych,
•    przekonanie o skomplikowanej budowie mózgu i o konieczności dbania o głowę (niebezpieczeństwo urazów, przeziębienia).

1. Porównanie mózgu z komputerem.
   Nauczyciel wyjaśnia, że ludzki mózg, nazywany przez niektórych „biologicznym komputerem”, jest jednak bardziej skomplikowany niż największy komputer, choć mieści się bez trudu pod niewielką czaszką.
   
   Uczniowie uzupełniają ćwiczenie 1.
   
   Nauczyciel opowiada następnie, że mózg jest główną jednostką kontrolną i centrum zarządzania organizmu. Funkcjonuje jak centralka telefoniczna: zajmuje się informacjami napływającymi z oczu, uszu, nosa, języka i skóry oraz przekazuje inne sygnały do mięśni i gruczołów. Spełnia także funkcję komputera przetwarzając i magazynując dane. Jednak mózg potrafi coś więcej niż po prostu manipulować danymi. Jest siedliskiem naszych uczuć, pragnień i ambicji, jest też ośrodkiem uczenia się, powstawania myśli i idei.
   
   
2. Omówienie budowy komórki nerwowej na rysunku.
   
   Prowadzący lekcję wyjaśnia uczniom, że komórka nerwowa (neuron) ma ciało komórki zaopatrzonej w dwojakiego rodzaju wypustki. Krótkie, które występują w większej ilości – to dendryty przekazujące impulsy (informacje) do komórki, natomiast jeden długi, rozgałęziający się na końcu akson (neuryt) przenosi „wiadomości” wysyłane poprzez komórkę nerwową do innej komórki.
   
   
   
   
   
   
   
3. Wewnętrzne struktury mózgu (pogadanka).
   
   Nauczyciel opowiada, że ludzki mózg składa się z ponad 10 miliardów mikroskopijnych neuronów, czyli komórek nerwowych. Każdy nauron składa się z ciała zawierającego jądro oraz odchodzących z ciała licznych, długiych i cienkich wypustek. Ciała komórek nerwowych występują w grupach, czyli ośrodkach, z których każdy pełni wyspecjalizowaną funkcję, na przykład wzroku, mowy czy kontroli mięśni. Komórki nerwowe tworzą „szarą istotę” mózgu. Zwane są one tak dlatego, że ciemnieją pod wpływem pewnych barwników leczniczych. Wyrostki komórek są ściśle połączone ze sobą w skomplikowany i złożony system telegraficzny, obejmujący włókna nerwowe zawierające „białą istotę mózgu” (która nie wchłania barwnika).
   
   Ludzki mózg jest miękką, szaroróżową tkanką w kształcie olbrzymiego orzecha włoskiego o mocno pofałdowanej i pomarszczonej powierzchni. (Mózg dorosłego mężczyzny waży około 1350 g, a kobiety 1200 g tj. około 2% całkowitej wagi ciała).
   
   Funkcjonowanie mózgu polega na zmianach elektrycznych i chemicznych zachodzących w neuronach. Każdy „uruchomiony” neuron wysyła impuls (albo informację nerwową) przypominający mały prąd elektryczny. W zależności od kierunku, a stąd od źródła nadchodzących informacji, każdy ośrodek nerwowy albo zajmuje się nimi, albo przekazuje dalej do następnej części mózgu w celu ich przetworzenia. 
   
   
4. Aktywność elektryczna mózgu (pogadanka).
   
   Mózg jest nieustannie aktywny, co sekundę przepływają przez niego miliony impulsów. Niektóre informacje odnoszą się do czynności świadomych – czyli tych, nad którymi mamy kontrolę: chodzenie, rozmawianie i pisanie. Inne informacje odnoszą się do podstawowych procesów życiowych, odbywających się w sposób niezależny od świadomości np. oddychanie, bicie serca czy trawienia spożytego pokarmu.
   
   W ciągu ostatnich dwudziestu pięciu lat naukowcy zdołali stworzyć dokładną mapę niemal całego mózgu i odkryć różne strefy, które spełniają określone funkcje. Udało się to uczynić za pomocą rozmaitych metod. Po przyłożeniu do głowy zwierzęcia (czasami do głowy człowieka) czujników elektrycznych i włożeniu elektrod (delikatnych igieł przewodzących) do jego mózgu można na przykład ustalić trasy, jakimi biegną impulsy z oczu czy uszu do ośrodków wzroku czy słuchu. Rezultaty uszkodzenia lub chirurgicznego usunięcia pewnych obszarów kory mózgowej – cienkiej, mocno fałdowanej zewnętrznej warstwy mózgu – wskazują, że części te zawierają ośrodki o wyspecjalizowanych funkcjach. Jednak konkretne zadania są zwykle przyporządkowane więcej niż jednemu ośrodkowi np. uszkodzenie części płatów czołowych usytuowanych z przodu przypominającej orzech włoski pary półkul mózgowych wywołuje trudności w rozumieniu mowy. Okaleczona osoba nie potrafi rozróżniać dźwięków nadających mowie znaczenie, nie radzi sobie z nieprzerwanym strumieniem słów, a jego mowa składa się z odizolowanych fragmentów.
   
   
5. Ośrodki korowe mózgu (pokaz i pogadanka).
   
   Nauczyciel opowiada, że kora mózgowa kieruje czynnościami całego organizmu. Są w niej skupiska komórek zwane ośrodkami korowymi. Powierzchnie półkul podzielone są na płaty: czołowy, ciemieniowy, skroniowy, potyliczny (związane z budową czaszki). Pokazuje model budowy mózgu gdzie zaznaczone są poszczególne ośrodki korowe.
   
   
6. Badanie czynności mózgu (emisja filmu – 3 minuty).
   
   (Notatka z filmu)
   
   EEG – badania czynności mózgu przy wykorzystaniu maszyny. Elektrody i czujniki elektryczne przyłożone do głowy odbierają zmiany napięcia elektrycznego w różnych ośrodkach mózgu (trasy impulsu elektrycznego np. z oczu do ośrodka wzroku)
   
   PET – emisyjna tomografia pozytronowa -> obraz mózgu. (Uczniowie otrzymują ksero z zapisu pracy mózgu).
   

•    Na lekcji było nudno.
•    Lekcja podobała mi się.
•    Lekcja była świetna.