Poszerzanie swojej wiedzy, doskonalenie posiadanych umiejętności jest koniecznością każdego. Pojawiają się nowe zadania, które bez odpowiedniego przygotowania trudno byłoby zrealizować. Z tego względu uczestniczyłam w szkoleniowych radach pedagogicznych i różnych innych formach doskonalenia zawodowego.

Ukończyłam kursy egzaminatorów: egzaminu maturalnego z języka polskiego i egzaminu z zakresu przedmiotów humanistycznych na poziomie gimnazjalnym, które znacznie pomogły mi w przygotowaniu uczniów do egzaminów zewnętrznych. Trzykrotnie uczestniczyłam w pracach komisji egzaminacyjnych: 2002. 2004 i 2005. Zdobyte umiejętności wykorzystałam w codziennej pracy: do konstruowania testów, sprawdzania wiadomości zgodnie z opracowanym modelem odpowiedzi.

Mojemu priorytetowemu celowi, przygotowaniu uczniów do egzaminu maturalnego, służyły również inne szkolenia: „Budowa zadań egzaminacyjnych na wewnętrzny egzamin maturalny”, „Kształtowanie umiejętności ponadprzedmiotowych jako element przygotowania do egzaminu maturalnego” „ocena prezentacji multimedialnej – symulacja ustnego egzaminu maturalnego z języka polskiego” czy „Podręczniki do języka polskiego gwarancją sukcesu egzaminu maturalnego”. Zdobyte umiejętności wykorzystałam w pracy z maturzystami, a także przeprowadziłam zajęcia otwarte w formie symulacji egzaminu, by podzielić się zdobytymi doświadczeniami z innymi nauczycielami mojej szkoły.

Wzięłam udział w warsztatach dla polonistów, które wspierają nauczyciela w trudnej sztuce uczenia analizy i interpretacji utworów poetyckich – „Co poeta miał na myśli? Analiza i interpretacja tekstów literackich w szkole średniej”, a także w spotkaniu „Esej – lekcja anatomii”, dzięki czemu łatwiej wdrażać esej jako formę wypowiedzi. Te umiejętności są ważne dla wszystkich uczniów, nie tylko dla maturzystów.

Z myślą o moich uczniach, o zaspokajaniu ich oczekiwań, atrakcyjności lekcji ukończyłam kurs „przygotowanie nauczycieli do posługiwania się komputerem i technologią informacyjną” Dzięki niemu mogę prowadzić zajęcia pracowni komputerowej, wykorzystywać internet, prezentacje multimedialne. Również prowadzenie dokumentacji szkolnej stało się mniej uciążliwe.

Dla wychowawcy koniecznym wręcz jest kurs kierowników placówek różnych form wypoczynku dla dzieci i młodzieży. Ukończenie go umożliwiło mi zorganizowanie wycieczek np. trzydniowej do Szklarskiej Poręby.
W pracy wychowawczej, w kontaktach z rodzicami, wykorzystałam również zorganizowane przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną w Ł. „Wywiadówka tradycyjna a wywiadówka partnerska”.

Reforma oświaty zobligowała mnie do wybrania nowego programu nauczania. Po wnikliwej analizie różnych ofert, konsultacjach z innymi polonistami zdecydowałam się na propozycję WSiP. Jednak nie ma programów uniwersalnych, odpowiadających wszystkim potrzebom i celom.

Dlatego przygotowałam własny program: „Przygotowanie uczniów do egzaminu maturalnego”, który realizowałam w ramach godzin lekcyjnych przewidzianych w planie zajęć oraz dodatkowo 1 godzinę w tygodniu.

Własny program wykorzystałam również w pracy indywidualnej z uczniem, który ze względów zdrowotnych nie mógł uczestniczyć w zajęciach szkolnych. Dla Kuby opracowałam program: „Nauczanie indywidualne języka polskiego w klasie II LO”.